Kennelhoest: de hardnekkige hoest die nu weer opduikt

Met het koudere najaarsweer brengen baasjes hun hond vaker naar binnen op de hondenschool, het hondenpension of de speelweide bij het dierenasiel. Juist op plekken waar honden dicht op elkaar komen, steekt kennelhoest regelmatig de kop op. Het is een van de meest voorkomende luchtweginfecties bij honden en relatief onschuldig, maar wel vervelend en besmettelijk.

Wat is kennelhoest precies?

Kennelhoest is een verzamelnaam voor een ontsteking van de luchtwegen die kan worden veroorzaakt door verschillende virussen en bacteriën, vaak in combinatie met elkaar. De infectie verspreidt zich via de lucht en via besmette voorwerpen zoals speelgoed, waterbakjes en halsbanden. Honden die veel in contact komen met soortgenoten lopen het grootste risico, denk aan bezoekers van een hondenschool, pension, asiel of drukke hondenspeelweide.

Het meest opvallende symptoom is een droge, schrapende hoest die vaak klinkt alsof de hond iets in de keel heeft. Andere signalen die kunnen optreden zijn:

• Kokhalzen of braakneigingen na het hoesten
• Lichte neusuitvloeiing
• Verminderde eetlust of futloosheid
• Af en toe verhoging, al blijft de hond bij een milde infectie meestal verder vrolijk

Wat kun je als baasje doen?

Bij een gezonde volwassen hond geneest kennelhoest in de meeste gevallen vanzelf binnen een paar weken, vergelijkbaar met een verkoudheid bij mensen. Rust is daarbij belangrijk: vermijd intensief spelen en fel blaffen, en laat de hond tijdelijk niet aan de trekriem lopen omdat druk op de keel de hoest kan verergeren. Gebruik liever een los zittend tuigje.

Blijft de hoest langer dan twee à drie weken aanhouden, neemt de hond slecht te eten of ontstaat er koorts, dan is een bezoek aan de dierenarts verstandig. Dat geldt zeker voor pups, oudere honden en dieren met een verminderde weerstand, omdat bij hen de kans op complicaties zoals een longontsteking groter is.

Omdat kennelhoest besmettelijk is, is het verstandig een hoestende hond tijdelijk uit de buurt te houden van andere honden, ook al voelt het dier zich verder prima. Zo voorkom je dat de infectie zich verder verspreidt op plekken waar veel honden samenkomen.